പിതൃസ്നേഹം

എന്നുമെന്‍ ശൈശവബാല്യസ്മരണകള്‍

വാത്സല്യച്ചൂടുള്ളോരാ വിരല്‍തുമ്പില്‍ തുടങ്ങുന്നു

പിച്ചവെക്കാന്‍ പഠിക്കുന്ന നാളിലെന്നോ

തട്ടിവീഴാന്‍ തുടങ്ങുന്ന നേരത്ത്

എത്തിപ്പിടിച്ചൊരെന്‍ പിതാവിന്റെ കയ്യുകള്‍

ശക്തി പകര്‍ന്നിടുന്നീ നാളിലൊക്കെയും

കൌമാരമെന്നെ തഴുകിയ നേരത്തും

യൌവ്വനമാകെ പൊതിഞ്ഞൊരാ നാളിലും

കുഞ്ഞിളം പൈതലായ് ഞാനാ കരങ്ങളില്‍

സുരക്ഷിതമാം കുഞ്ഞുറക്കങ്ങളറിഞ്ഞതും

അതിമോഹമെങ്കിലും ഞാന്‍ ചൊല്ലുമാശകള്‍

അദ്ധ്വാനവേഗത്തില്‍ നടത്തിച്ചു തന്നതും

മറവിതന്‍ മാറാല പൊതിയാതെവെച്ചിട്ടു-

നിധിപോലെ ഞാനെന്നുമോര്‍ത്തിടുന്നു

ഏതൊരു ജീവിതപ്രതിസന്ധിനാളിലും

വഴിയറിയാതെ പരതിയ നേരത്തും

കൈനടത്തുവാന്‍ തെളിയുന്ന വെളിച്ചമായ്

എത്തിയതൊക്കെയും ആ സ്നേഹമല്ലയോ

കരളുരുകുന്നൊരു നൊമ്പരമോടെന്നെ

ജീവിതപാതയില്‍ ഏകയായ് വിട്ടപ്പോള്‍

നിറഞ്ഞൊരാ കണ്ണുകളിന്നും മനസ്സിന്റെ

വിങ്ങലായ് ഞാനെന്നുമറിഞ്ഞിടുന്നു

ഇന്നീ മരുഭൂവിലൊറ്റക്കു ഞാനെന്റെ

ഭാവിതന്‍ ഏടുകള്‍ തുന്നിടുമ്പോള്‍

തേടുന്നതെപ്പോഴുമാ വിരല്‍ത്തുമ്പിന്റെ

സ്നേഹാര്‍ദ്രമാകും സുരക്ഷ മാത്രം

ഒരുനാളിലൊക്കെയും നേടി ഞാനെത്തിടും

വീണ്ടുമാ വാത്സല്യത്തണലില്‍ചേരാന്‍

ആ നല്ല നാളിനായ് ഞാനീ മണല്‍ക്കാട്ടില്‍

ഒരുനൂറു സ്വപ്നങ്ങള്‍ നെയ്തിടുന്നു.