എന്റെ ദിവസം...

ആറേകാലിന്റെ ആദ്യത്തെ അലാറം

മണിമുഴക്കുമ്പോഴേ കൊന്നു ഞാനതിനെ

‘ഉറക്കത്തിലാണു നിന്റെ കിന്നാരം’

എടുത്തെറിയുമെന്ന ഭീഷണി പുറകെ

ഏഴേകാലിനു വീണ്ടും മണിമുഴക്കം

അതവസാന താക്കീതാകയാല്‍‌

വകവെക്കാതെ തരമില്ലെനിക്ക്

സമയമില്ലാത്ത സമയമെന്ന പരാതിചൊല്ലി

പ്രാഥമികങ്ങളൊക്കെയും നടത്തണം

പാലൊഴിച്ചൊരു ചായയില്ലാതെന്തു സുപ്രഭാതം

ഇതിനിടയിലാണെന്റെ തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍‌

ചുണ്ടിലെ ചായം തേച്ചു നിര്‍ത്തിയാല്‍‌

പിന്നെയാകാം ഒരല്പം സുഗന്ധം കൂടി

പിന്നെയൊരോട്ടമാണതിനിടയില്‍ സംഗീതം

വഴിയേ പോകുന്ന സുന്ദരനൊരു കടാക്ഷം കൂടി

എട്ടിനെത്തേണ്ടുന്നവള്‍‌ എട്ടരക്കെന്നോ

ചോദ്യത്തിനുത്തരമായ് നല്ലൊരു പുഞ്ചിരിയും

പിന്നെ തുടങ്ങുന്ന ചാറ്റിങ്ങും ബ്ലോഗ്ഗിങ്ങും

ഇടയില്‍ മരിക്കാത്ത ആത്മാര്‍ത്ഥതക്കല്പം ജോലിയും

ആറുമണിയാകുന്നതറിയാറില്ല പലപ്പോഴും

സുഹൃത്‌മനസ്സുകളുമായുള്ള സംവേദനത്തിന്റെ കാര്യക്ഷമത

ആറുമണിക്കന്യദേശക്കാരി സഹമുറിയത്തിക്കൊപ്പം മടക്കം

കാതുപൂക്കുന്നു ആംഗലേയത്തിലെ ഹാസ്യം കേട്ട്

തിരികെ മറ്റെന്തു ചെയ്യാനെന്നോര്‍ക്കുകില്‍

മാതൃഭാഷയിലസഭ്യമെങ്കിലും പറയും ചിരിക്കവേ

തിരികെയെത്തിയാലെന്തു ചെയ്യാനെന്നോര്‍ക്കുമെന്നും

ആ കിടപ്പില്‍‌ തന്നെ മയങ്ങുമൊരല്പനേരം

കണ്ണുതുറന്നാല്‍‌ കാണുന്നതു കാര്‍ട്ടൂണിന്നതിപ്രസരം

എന്തിനീ ക്രൂരതയെന്നോടെന്നാ‍ത്മഗതം

ഭക്ഷിക്കാനെന്തെങ്കിലും കൂടിയായാല്‍ സ്വസ്ഥം

പിന്നെ മൊബൈലില്‍‌ അല്പം പ്രണയസല്ലാപം

ഉറക്കത്തിലെ കിനാക്കള്‍ക്കായി ചൂടുള്ളൊരു ചുംബനം

കാമുകന്റെ വകയും അവനായി സമര്‍പ്പിച്ചതും

രാവിലെ വിളിച്ചുണര്‍ത്താന്‍‌ അലാറവും വെച്ചാല്‍‌

ഉറങ്ങാം എനിക്കായുള്ള ദിനമെന്ന സ്വപ്നവും കണ്ട്