അസത്യം ജനിച്ചപ്പോള്‍ മരിച്ചത്.......

തുളുമ്പി വീഴാന്‍‌ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു

അനുസരണയില്ലാത്ത വാക്കുകള്‍

താഴെ വീണ് ചിതറും മുന്‍പ് മനസ്സെന്ന-

മൂശയിലിട്ടുരുക്കി പതം വരുത്തി മിനുക്കി

വെളുത്ത താളില്‍‌ അടുക്കിയും തിരിച്ചും

ക്രമംതെറ്റാതെ നിരത്തിവെച്ചു

അര്‍ത്ഥപൂര്‍‌ണ്ണമായ ആശയസമ്പന്നതയില്‍‌

ചിരിയും ചിന്തയും ചോദ്യങ്ങളും സമന്വയിച്ചു;

സത്യത്തിന്റെ മൂര്‍ച്ചയേറിയ വാക്കുകളാല്‍

കവിയുടെ കയ്യിലും മനസ്സിലും രക്തം കിനിഞ്ഞു

ഒഴുകിയിറങ്ങിയ രക്തത്തുള്ളികളില്‍‌

വരികള്‍‌ ശാക്തീകരിക്കപ്പെട്ടു

ഉപാധികളിലുടക്കിയ മനസ്സില്‍ നിന്ന്

അസത്യം അവിഹിതജന്മമെടുത്തപ്പോള്‍

കവിത മരിച്ചു; കവിയും.

ഒന്ന് കൊലചെയ്യപ്പെട്ടെതെങ്കില്‍‌

മറ്റേത് ആത്മഹത്യയായിരുന്നു.